Asansör yasası

    16 Ekim 2015
  • İleri
  • Geri
  • AddThis Social Bookmark Button
  • Büyüt
  • Küçült

Brezilya’ya dışardan gelenlerin ilgisini çeken ilk şeylerden biri çok kültürlü yapısına rağmen ülkede toplumsal barışın sağlanmış olması. Brezilya, dünyada köleliğin en son kaldırıldığı yer. Ayrıca dünyanın tüm coğrafyasından göçler alarak büyümüş bir ülke. İlginç olan şey, bünyesinde bunca farklı etnik ve dini grup barındırmasına rağmen ülkede açıktan bir ayrımcılık söyleminin bulunmaması.

Elbette bu uzlaşının kolay bir şekilde sağlandığını düşünmüyorum. Tarih sayfaları, eşit vatandaş olma mücadelesi veren liderlerin kavgalarıyla dolu. Brezilya’da bu kavgayı kim nasıl vermiş henüz bilmiyorum. Ancak toplumda din, cinsiyet, etnik ve ideolojik ayrımlara karşı büyük bir hassasiyet var. Bu hassasiyetin bir ürünü olarak insan hakları konuları medyada ayrı bir başlık olarak ele alınıyor. 

Demokrasinin işlediği ülkelerde uzlaşıyı sağlamanın en etkili yolu kanunlar. Bu konuyu araştırırken karşılaştığım en ilginç uygulamalardan biri asansör yasası. Brezilya evlerinin mimarisi, kölelik düzeninden kalma bir alışkanlık olarak iki ayrı girişe sahip. Mantık olarak sistem, evin hizmetçileri ile ev sakinlerinin aynı ortamı paylaşmaması üzerine kurulu. Dolayısıyla evin girişleri de farklı. Binaların neredeyse tamamında iki asansör var. Bu asansörlerin birisi ‘servis' diğeri ‘sosyal' asansör olarak adlandırılıyor. Tüm asansörlerde ise zorunlu olarak şu ibarelerin bulunduğu kanun maddesi asılı duruyor. 

'Kanun gereği, bu binanın asansörlerine girişte ırk, cinsiyet, renk, etnik köken, sosyal statü, yaş farkı gözetmeksizin, bulaşıcı hastalıklar dışında herhangi bir hastalığı ya da engeli bulunanlar dahil her türlü ayrımcılık yasaklanmıştır.'

Oysa bina çalışanlarının ve evlerdeki hizmetçilerin sosyal asansörü kullanmaları yasak. Sizce de bu büyük bir çelişki değil mi?  

 

Etiket :

İlgili Haberler

İlgili haber bulunamadı...

GÜNCEL

REKLAM

Blog ve Köşe Yazıları

EN ÇOK OKUNANLAR

DOSYA

RÖPORTAJ